| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Urodzenie | 11 grudnia 1923, Łódź |
| Zgon | 28 czerwca 1961, Warszawa |
| Zawód | egiptolog, archeolog |
| Wykształcenie i stanowiska | |
| Alma mater | Uniwersytet Warszawski |
| Praca | Dz. Sztuki Starożytnej, Muzeum Narodowe w Warszawie; Zakład Egiptologii UW |
| Tytuły naukowe | magister, doktor (1960), docent (1961) |
| Badania terenowe | |
| Wykopaliska | Mirmeki (Krym), Tell Atrib, delta Nilu, Nubia, Deir el-Bahari, Faras |
| Publikacje (wybór) | |
| Wybrane prace | „Księga Umarłych piastunki Kai” (1951), „Starożytny Egipt” (1952), „Le papyrus mythologique de Te-hem-en-Mout” (1959) |
| Pochówek | |
| Miejsce | Cmentarz Powązkowski, kwatera 265-3-9 |
Tadeusz Andrzejewski urodził się 11 grudnia 1923 w Łodzi i zmarł 28 czerwca 1961 w Warszawie. Był polskim egiptologiem i archeologiem związanym z Muzeum Narodowym oraz z Uniwersytetem Warszawskim. W pracy łączył opracowania tekstów egipskich z badaniami terenowymi prowadzonymi w rejonie Morza Śródziemnego i w delcie Nilu.
Życiorys i wykształcenie
Ukończył egiptologię na Uniwersytecie Warszawskim. Magisterium uzyskał na podstawie pracy dotyczącej „Księgi Umarłych” piastunki Kai. Doktoryzował się w 1960 roku na podstawie opracowania „Le papyrus mythologique de Te-hem-en-Mout”. Po doktoracie doskonalił się w zakresie demotyki na studiach specjalistycznych w Pradze i Kopenhadze, a w 1961 otrzymał tytuł docenta.
Jak wyglądały jego badania terenowe?
W 1956 asystował Kazimierzowi Michałowskiemu przy wykopaliskach w Mirmeki na Krymie. W kampaniach 1957 i 1958 pełnił funkcję zastępcy kierownika wykopalisk w Tell Atrib. W latach 1958–1959 prowadził samodzielne prace badawcze w delcie Nilu i wykonywał pomiary stanowisk archeologicznych.
W 1958 uczestniczył także w wyprawie do Nubii. W 1960 brał udział w badaniach epigraficznych świątyni Hatszepsut w Deir el-Bahari i sporządził dokumentację stanowiska archeologicznego Faras. Egipska Służba Starożytności zleciła mu opracowanie tekstów z grobu Ramzesa III w Dolinie Królów; praca ta była niemal ukończona przed jego śmiercią i została kontynuowana przez jego ucznia Marka Marciniaka.
Publikacje i prace naukowe
Wśród jego najważniejszych publikacji znalazły się edycje papirusów i przekłady tekstów egipskich. Do ważniejszych pozycji należą „Księga Umarłych piastunki Kai” oraz „Księga Umarłych kapłana pisarza Neferhotep” opublikowane w 1951 roku. W 1952 wydał książkę „Starożytny Egipt”, a w 1959 opublikował pracę doktorską „Le papirus mythologique de Te-hem-en-Mout”. Kilka jego tłumaczeń i opracowań ukazało się pośmiertnie.
Śmierć i pochówek
Tadeusz Andrzejewski popełnił samobójstwo 28 czerwca 1961 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim. Pochowany jest na cmentarzu Powązkowskim, kwatera 265-3-9.
