| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Menachem Samuel Arnoni (ur. Maniek Sztajer) |
| Urodzenie | 1 lutego 1922, Łódź |
| Zgon | 10 lutego 1985, Hilversum |
| Zawód | Filozof, dziennikarz, działacz pokojowy |
| Kariera i działalność | |
| Redaktor naczelny | „The Minority of One” (1959–1969) |
| Inne role | Profesor na uniwersytetach amerykańskich, komentator radiowy |
| Wykształcenie | |
| Studia | Uniwersytet Monachijski; studia podyplomowe: NYU, University of Wisconsin, University of Virginia |
| Życie prywatne i publikacje | |
| Małżeństwo | Tera de Marez Oyens (1976–1985) |
| Wybrane publikacje | "Zionism as a Movement of National Liberation" (1950); "Rights and Wrongs in the Arab-Israeli Conflict" (1968); "Mother Was Not Home for Burial" (1982) |
Menachem Samuel Arnoni przeszedł drogę od przeżyć wojennych w Polsce do działalności publicystycznej i pokojowej na scenie międzynarodowej. Jego prace i redakcje koncentrowały się na krytyce wyścigu zbrojeń, sprzeciwie wobec wojen oraz analizie konfliktów międzynarodowych.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się w Łodzi jako Maniek Sztajer. Podczas II wojny światowej trafił do getta łódzkiego, a następnie został deportowany do Auschwitz. Po wojnie kontynuował naukę i ukończył studia na Uniwersytecie Monachijskim.
W latach 50. przeniósł się do Stanów Zjednoczonych, gdzie odbywał studia podyplomowe na Uniwersytecie Nowojorskim, University of Wisconsin i University of Virginia. Pracował jako wykładowca na amerykańskich uczelniach i specjalizował się w stosunkach międzynarodowych.
Publikacje i działalność publicystyczna
W 1959 roku założył i został redaktorem naczelnym magazynu „The Minority of One”, kierując nim do 1969 roku. Na łamach tego czasopisma krytykował wyścig zbrojeń nuklearnych, potępiał zbrodnie wojenne i wyrażał obawy o możliwość światowego konfliktu.
Wśród jego książek znalazły się prace poświęcone konfliktom na Bliskim Wschodzie i polityce międzynarodowej, między innymi „Rights and Wrongs in the Arab-Israeli Conflict” (1968) oraz „Israel and Imperialism” (1970). W 1982 roku opublikował autobiografię „Mother Was Not Home for Burial”, w której opisał przeżycia związane z Holokaustem.
Działalność pokojowa i praca międzynarodowa
Arnoni angażował się w inicjatywy pokojowe i współpracował z osobami takimi jak U Thant, Norodom Sihanouk, Hồ Chí Minh i Salvador Allende. Był przeciwnikiem wojny w Wietnamie i uczestniczył w teach-inach na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley w 1965 roku.
W latach 60. przeprowadził się do Izraela, gdzie pełnił funkcję doradcy rządu. W 1971 roku zamieszkał w Holandii i kontynuował pracę publicystyczną jako komentator radiowy oraz redaktor dwutygodnika międzynarodowego „In Search”.
Życie prywatne
Pochodził z rodziny polskich Żydów. W latach 1976–1985 jego żoną była holenderska kompozytorka Tera de Marez Oyens; Arnoni napisał teksty do niektórych jej utworów.
Zmarł w wyniku ataku serca 10 lutego 1985 roku w Hilversum.
