| Podstawowe informacje | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Czesław Bajer (czasem Czesław Józef Bajer) |
| Urodzenie | 25 października 1900, Łódź |
| Śmierć | 19 maja 1979, Smerek (Bieszczady) |
| Pochówek | Cmentarz Wojskowy na Powązkach, Warszawa (kw. B37-2-9) |
| Wykształcenie i zawód | |
| Wykształcenie | Wydział Prawa i Nauk Politycznych, Uniwersytet Warszawski |
| Zawód | handlowiec, ekonomista, działacz państwowy |
| Główne funkcje | |
| Wiceminister | Handlu Zagranicznego (1949–1958) |
| Wiceprezes | Narodowy Bank Polski (1958–1960; 1965–1967) |
| Działalność turystyczna | |
| Taternictwo | czynne od 1922 r.; współzałożyciel i prezes Koła Taterników Łodzian (1933–1939) |
| Kluby | Oddział Łódzki PTT/PTTK; Łódzki Klub Wysokogórski (prezes 1958–1960 i 1964–1969) |
| Odznaczenia | |
| Order | Złoty Krzyż Zasługi (10 lipca 1946) |
Czesław Bajer zajmował stanowiska kierownicze w przemyśle i w administracji państwowej oraz aktywnie angażował się w działalność taternicką i krajoznawczą. Jego kariera łączyła doświadczenie w handlu z rolami w zarządach bankowych i pracą w ministerstwie.
Studia i kariera zawodowa
Po ukończeniu gimnazjum realnego w Łodzi studiował na Wydziale Prawa i Nauk Politycznych Uniwersytetu Warszawskiego. W pierwszych latach zawodowych pracował jako księgowy, potem był kierownikiem i dyrektorem handlowym w przedsiębiorstwach przemysłowych zlokalizowanych w Łodzi.
W 1918 roku rozbrajał niemieckie oddziały, a w latach 1919–1920 brał udział w działaniach wojennych. W 1939 roku walczył w kampanii wrześniowej. Po wyzwoleniu powrócił z niewoli niemieckiej i początkowo zajmował stanowiska kierownicze w przemyśle włókienniczym. W okresie 1945–1967 pełnił funkcje państwowe; w latach 1949–1958 był wiceministrem handlu zagranicznego, a w latach 1958–1960 i 1965–1967 wiceprezesem Narodowego Banku Polskiego. W 1937 roku mieszkał w Łodzi przy ul. Lokatorskiej 13a.
Działalność taternicka i krajoznawcza
Taternictwo uprawiał od 1922 roku. Od 1930 roku należał do Sekcji Turystycznej Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Wspinał się z takimi partnerami jak Janusz Chmielowski, Jerzy Maślanka, Wiesław Stanisławski, Stanisław Krystyn Zaremba, Zbigniew Korosadowicz i Witold Henryk Paryski. Uczestniczył w kilku wczesnych przejściach taterniczych, między innymi południowo-zachodnią granią Mnicha (1930) oraz zachodnią ścianą Żabiej Czuby (1934).
7 grudnia 1933 roku przy Oddziale Łódzkim PTT założył Koło Taterników Łodzian i był jego prezesem do 1939 roku. W 1936 roku był jednym z pięciu pierwszych przodowników Górskiej Odznaki Turystycznej. Po wojnie, w listopadzie 1945 roku, w jego biurze odbyło się zebranie organizacyjne reaktywowanego Oddziału Łódzkiego PTT; później działał też w PTTK.
Aktywność w klubach wysokogórskich i późniejsze wyprawy
W latach 1958–1960 i 1964–1969 kierował Łódzkim Klubem Wysokogórskim jako prezes. Dzięki jego zaangażowaniu zorganizowano pierwsze po II wojnie światowej polskie wyprawy w góry pozaeuropejskie. W 1960 roku wsparł I polską wyprawę w Hindukusz. W 1963 roku przeszedł główną grań Kaukazu, w 1967 roku zdobył Mont Blanc, a w Tatrach wędrował do 1978 roku. W 1969 roku został członkiem honorowym Klubu Wysokogórskiego.
Śmierć i pochówek
19 maja 1979 roku, podczas zejścia ze Smereka w Bieszczadach, zasłabł i zmarł tego samego dnia. Został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie, w kwaterze B37-2-9.
Odznaczenia i inne notacje nazwiska
Otrzymał Złoty Krzyż Zasługi 10 lipca 1946 roku. W literaturze spotyka się też zapis jego nazwiska jako Czesław Józef Bajer.
