| Dane | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Irena Karolina Augustyniak |
| Data urodzenia | 18 października 1895 |
| Miejsce urodzenia | Łódź |
| Data zgonu | 12 grudnia 1978 |
| Miejsce zgonu | Łódź |
| Zawód | bibliotekarka |
| Znana z | kierowanie Biblioteką Główną Politechniki Łódzkiej |
| Małżonek | Jan Augustyniak |
| Kariera | |
| Biblioteka | Biblioteka Główna Politechniki Łódzkiej |
| Lata kierowania | 1958–1963 |
| Odznaczenia (wybrane) | |
| Wybrane | Krzyż Walecznych; Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami; Medal Niepodległości; Srebrny Krzyż Zasługi |
Biblioteka Główna PŁ była głównym miejscem działalności zawodowej Ireny Augustyniak w okresie późniejszym jej życia. Przez kilkanaście lat pracowała w instytucjach oświatowych i bibliotekach w Łodzi, a w latach 1958–1963 pełniła funkcję kierującej biblioteką uczelni technicznej.
Życiorys i wykształcenie
Urodziła się w 1895 roku w Łodzi. Od 1909 roku pracowała jako laborantka w Widzewskiej Fabryce Nici. Równocześnie działała w tajnym harcerstwie jako drużynowa i prowadziła naukę czytania oraz historii Polski dla pracujących w fabryce kobiet.
Po I wojnie światowej została kierownikiem Oddziału Oświaty Pozaszkolnej w Wydziale Kultury i Oświaty Magistratu miasta Łodzi. W 1921–1922 uczestniczyła w kursach bibliotekarskich organizowanych przez Związek Zawodowy Bibliotekarzy Polskich w Łodzi. W 1927 roku złożyła egzamin dojrzałości i podjęła studia na wydziale pedagogicznym Wolnej Wszechnicy Polskiej w Warszawie. Studia ukończyła w 1934 roku, zdając egzamin końcowy z zakresu bibliotekarstwa i czytelnictwa.
Praca zawodowa przed i po II wojnie światowej
W latach 1929–1933 pracowała nad tworzeniem katalogu działowego Biblioteki Pedagogicznej Kuratorium Szkolnego w Łodzi. Zorganizowała biblioteki we wszystkich gminach powiatu łódzkiego oraz w pułkach Garnizonu Łódzkiego. Po wybuchu II wojny światowej znalazła się w Warszawie i uczestniczyła jako sanitariuszka w obronie stolicy do jej kapitulacji.
We wrześniu 1939 została osadzona wraz z rodziną w więzieniu na Radogoszczu, a następnie wywieziona do obozu w Krakowie. Po opuszczeniu obozu prowadziła tajne nauczanie, organizowała kolportaż prasy podziemnej i zapewniała wsparcie materialne dla osób poszkodowanych przez działania wojenne. Została ranna w wyniku wybuchu bomby. Do Łodzi wróciła w czerwcu 1945 roku.
W latach 1945–1957 kontynuowała działalność oświatową i bibliotekarską. Organizowała kursy dokształcające dla młodzieży pracującej w zakładach przemysłu odzieżowego. Od 1952 roku pracowała w Bibliotece Instytutu Medycyny Pracy w Łodzi, współorganizując placówkę i kierując nią od 1957 roku.
Praca w Bibliotece Głównej Politechniki Łódzkiej
1 listopada 1957 roku rozpoczęła pracę na stanowisku kustosza w Bibliotece Głównej Politechniki Łódzkiej. Od 1 marca 1958 roku pracowała jako "Kierująca i Zarządzająca Biblioteką", mimo że osiągnęła wiek emerytalny; dalsze zatrudnienie potwierdził Minister Szkolnictwa Wyższego na prośbę władz uczelni.
W czasie kierowania biblioteką zatwierdzono formalną strukturę placówki i utworzono Dział Opracowania Zbiorów. Opracowano pierwszą Bibliografię dorobku piśmienniczego pracowników PŁ i zwiększyła się aktywność zespołu w publikowaniu. W 1959 roku nadzorowała przeprowadzkę Biblioteki do nowych pomieszczeń w budynku Wydziału Włókiennictwa PŁ. Ostatecznie pożegnała się z pracą w Politechnice Łódzkiej pod koniec lutego 1964 roku.
Odznaczenia i wyróżnienia
Za działalność społeczną, wojenną i zawodową otrzymała szereg odznaczeń, w tym:
- Krzyż Walecznych (1944)
- Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami (1944)
- Medal Niepodległości (27 czerwca 1938)
- Srebrny Krzyż Zasługi (9 listopada 1931)
- Złota Odznaka ZNP (1964)
- Honorowa Odznaka Miasta Łodzi (1964)
Irena Augustyniak zmarła 12 grudnia 1978 roku w Łodzi. Została pochowana na Starym Cmentarzu w Łodzi. Jej mężem był bibliotekarz, profesor Uniwersytetu Łódzkiego Jan Augustyniak.
