| Podstawowe dane | |
|---|---|
| Urodzenie | 10 czerwca 1914 lub 10 sierpnia 1911 lub 10 sierpnia 1914 |
| Miejsce urodzenia | Łódź |
| Zgon | 1 stycznia 2011, Łódź |
| Zawód | poetka, prozaik, dziennikarka |
| Wykształcenie | |
| Szkoły | Gimnazjum Humanistyczne Janiny Pryssewiczówny (Łódź); Konserwatorium Heleny Kijeńskiej‑Dobkiewiczowej (studia teoretyczne i fortepianowe, ukończone 1930); Wyższa Szkoła Dziennikarska w Warszawie (magister dziennikarstwa 1937) |
| Działalność | |
| Prasa | „Ruch Muzyczny”, „Nowiny Literackie”, „Stolica” |
| Radio | Polskie Radio — Warszawska Rozgłośnia PR (1951–1964); redaktorka audycji Nuty, nutki (1967–1974) |
| Wybrane dzieła | |
| Tomy | Cisza i ciemność (1961); Wykradanie ognia (1964); Wada (1966); Gwiazdy na wodzie (1974); Póki trwamy (2003) |
| Odznaczenia | |
| Wyróżnienia | Złoty Krzyż Zasługi (1974); Złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" (2009); Medal 90‑lecia ZAiKS‑u (2009) |
| Pochówek | |
| Miejsce | Cmentarz Powązkowski w Warszawie (kwatera 101-3-15) |
Wanda Bacewicz związała życie zawodowe z literaturą i radiem; publikowała wiersze, prozę oraz recenzje muzyczne i teatralne.
Życiorys i wykształcenie
Była córką Wincentego i Marii z Modlińskich Bacewiczów. W Łodzi ukończyła Gimnazjum Humanistyczne Janiny Pryssewiczówny oraz studia teoretyczne i fortepianowe w Konserwatorium Heleny Kijeńskiej‑Dobkiewiczowej, które ukończyła w 1930 roku. Następnie studiowała na Wyższej Szkole Dziennikarskiej w Warszawie i w 1937 uzyskała stopień magistra dziennikarstwa.
Podczas okupacji przebywała w Warszawie. Została ciężko ranna w czasie powstania warszawskiego i trafiła do obozu w Pruszkowie, skąd rodzina przewiozła ją do szpitala w Grodzisku Mazowieckim. W 1945 przeniosła się z Grodziska do Lublina i przez krótki czas pracowała w zespole redakcyjnym „Gazety Lubelskiej”.
Kariera dziennikarska i działalność radiowa
Po wojnie przeprowadziła się do Warszawy i nawiązała współpracę z kilkoma pismami, między innymi z „Ruchem Muzycznym”, „Nowinami Literackimi” i „Stolicą”. Pisała recenzje muzyczne, literackie i teatralne oraz publikowała utwory prozatorskie na łamach czasopism. W 1958 debiutowała w poezji drukiem w „Trybunie Literackiej”.
Na początku lat 50. związała się z Polskim Radiem. W latach 1951–1964 pracowała w Warszawskiej Rozgłośni PR w Dziale Audycji Słowno‑Muzycznych. W latach 1967–1974 redagowała audycję Nuty, nutki, łączącą muzykę poważną z poezją. W 1963 opublikowała wraz ze Stefanem Spiessem książkę Ze wspomnień melomana oraz otrzymała dwie nagrody w konkursie na reportaż o Warszawie rozpisanym przez Stołeczną Radę Narodową.
Twórczość literacka i odznaczenia
Jako prozaik zadebiutowała jeszcze w 1945, pisząc nowele dla Polskiego Radia. W 1959 otrzymała wyróżnienie w konkursie Pierwsza Wiosna Poetów za utwór Drewniany tryptyk, a pierwszy tom poezji ukazał się w 1961. Jej dorobek obejmuje kilkanaście tomów wierszy oraz pozycję wspomnieniową o tematyce muzycznej.
Jej najważniejsze tomy to między innymi:
- Cisza i ciemność (1961)
- Ze wspomnień melomana (1963, współautor Stefan Spiess)
- Wykradanie ognia (1964)
- Wada (1966)
- Gwiazdy na wodzie (1974)
- Póki trwamy (2003)
W 1974 otrzymała Złoty Krzyż Zasługi. W 2009 uhonorowano ją Złotym Medalem "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" oraz Medalem 90‑lecia ZAiKS‑u. Zmarła w Łodzi i została pochowana na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 101-3-15).
