| Dane podstawowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Ignacy Abramowicz |
| Urodzenie | 14 kwietnia 1890, Łódź |
| Zgon | 17 lutego 1982, Gdańsk |
| Zawód | Lekarz okulista, naukowiec |
| Wykształcenie i stopnie | |
| Uczelnia | Wydział medyczny Uniwersytetu Moskiewskiego |
| Tytuły naukowe | doktor (1926), habilitacja (1928), profesor tytularny (1934) |
| Najważniejsze stanowiska | |
| W latach 1919–1922 | kapitan lekarz w Wojsku Polskim |
| 1923–1934 | Klinika Okulistyczna Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie |
| Po 1945 | Kierownik Katedry i Kliniki Okulistycznej UMCS w Lublinie |
| 1946–1962 | Kierownik Katedry i Kliniki Okulistycznej Akademii Medycznej w Gdańsku |
| Działalność naukowa i wyróżnienia | |
| Publikacja | Chirurgia oka w zarysie (podręcznik akademicki) |
| Funkcje | Prezes Polskiego Towarzystwa Okulistycznego (1951–1960) |
| Honoris causa | Doktor honoris causa Akademii Medycznej w Gdańsku (1965) |
| Ordery i odznaczenia | Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski; Złoty Krzyż Zasługi (dwukrotnie); Medal 10-lecia PRL |
Ignacy Abramowicz był lekarzem okulistą i wykładowcą akademickim. Zyskał rozpoznawalność jako kierownik klinik okulistycznych oraz jako autor podręcznika i działacz towarzystw naukowych.
Życiorys i wykształcenie
Urodził się 14 kwietnia 1890 roku w Łodzi. Ukończył gimnazjum w Puławach w 1909 roku, a następnie studiował na wydziale medycznym Uniwersytetu Moskiewskiego.
W czasie I wojny światowej od 1914 do 1917 służył w wojsku rosyjskim. W latach 1917–1918 specjalizował się w okulistyce w Warszawie i podjął pracę w Instytucie Oftalmicznym, równocześnie praktykując w wojskowych szpitalach okręgowych.
Kariera akademicka i zawodowa
Po służbie wojskowej w Wojsku Polskim, gdzie w latach 1919–1922 pełnił funkcję kapitana lekarza, w 1923 przeniósł się do Kliniki Okulistycznej Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie. Tam w 1926 obronił doktorat, w 1928 uzyskał habilitację, a w 1934 tytuł profesora tytularnego.
Po II wojnie światowej objął kierownictwo Katedry i Kliniki Okulistycznej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Od czerwca 1946 pracował jako kierownik Katedry i Kliniki Okulistycznej Akademii Medycznej w Gdańsku; pełnił to stanowisko do przejścia na emeryturę w 1962 roku.
Działalność naukowa, towarzyska i odznaczenia
Abramowicz był autorem akademickiego podręcznika Chirurgia oka w zarysie. W 1951 został wybrany prezesem Polskiego Towarzystwa Okulistycznego i pełnił tę funkcję do 1960 roku. Był także delegatem Polski w Europejskim Towarzystwie Okulistycznym.
Otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Medycznej w Gdańsku w 1965 roku. Do nadanych mu odznaczeń należą:
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (9 lipca 1954)
- Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1936)
- Złoty Krzyż Zasługi (22 lipca 1950)
- Medal 10-lecia Polski Ludowej (28 marca 1955)
Zmarł 17 lutego 1982 roku w Gdańsku. Został pochowany 22 lutego 1982 na Cmentarzu Łostowickim, kwatera 94-3-7.
